Η ζωή είναι μια αδιάκοπη διαδικασία εξέλιξης. Άλλοτε προοδεύουμε, καλλιεργώντας νέες δεξιότητες, και άλλοτε αναζητούμε ισορροπία ανάμεσα σε διαφορετικές πλευρές του εαυτού μας. Αυτή η διαδικασία είναι γεμάτη αλλαγές, προσαρμογές και μεταβάσεις, οι οποίες μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε προσωρινά χαμένοι. Είναι, όμως, ακριβώς αυτές οι στιγμές που κρύβουν πολύτιμα δώρα ανάπτυξης και αυτογνωσίας.
Όταν βρισκόμαστε σε μια μεταβατική φάση, νιώθουμε συχνά ότι χάνουμε την ισορροπία μας. Αυτό μπορεί να μας προκαλέσει άγχος ή ακόμα και να δημιουργήσει δυσκολίες στις σχέσεις μας. Το αίσθημα της αβεβαιότητας, η αμφιβολία για το αν πράττουμε σωστά και η δυσκολία προσαρμογής σε νέες συνθήκες είναι φυσιολογικά κομμάτια αυτής της διαδικασίας. Παρόλα αυτά, η ίδια η φύση της εξέλιξης απαιτεί να περάσουμε από τέτοιες φάσεις προτού κατακτήσουμε μια νέα μορφή σταθερότητας.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μεταβατικής διαδικασίας είναι η εκμάθηση της τέχνης του να θέτουμε όρια. Στην αρχή, όταν συνειδητοποιούμε την ανάγκη να προστατεύσουμε τον εαυτό μας, μπορεί να καταλήγουμε να λέμε «όχι» με υπερβολή ή με αυστηρότητα. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Δεν έχουμε ακόμα εξασκηθεί στο να βρίσκουμε τη σωστή ισορροπία και πειραματιζόμαστε. Μπορεί να νιώθουμε τύψεις ή να φοβόμαστε μήπως χάσουμε σχέσεις λόγω αυτής της νέας μας στάσης. Με τον καιρό, όμως, και καθώς κατανοούμε τη σημασία των ορίων μας, αρχίζουμε να τα εφαρμόζουμε με περισσότερη φυσικότητα και ηρεμία.
Αυτό το μοτίβο επαναλαμβάνεται σε πολλούς τομείς της ζωής μας. Κάθε νέα δεξιότητα, κάθε αλλαγή στην προσωπικότητά μας, κάθε νέα στάση που υιοθετούμε χρειάζεται χρόνο και προσαρμογή. Είναι αναπόφευκτο να περάσουμε από φάσεις υπερβολής και έλλειψης μέχρι να βρούμε τη χρυσή τομή.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να επιβάλλουμε την ισορροπία. Αυτή έρχεται φυσικά, όταν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να μάθει μέσα από τις εμπειρίες του, χωρίς αυστηρότητα και αυτοκριτική. Αν δούμε τις μεταβατικές φάσεις ως μέρος της εξέλιξής μας και όχι ως αποτυχία ή πρόβλημα, τότε θα μπορέσουμε να τις αξιοποιήσουμε με περισσότερη σοφία.
Μέσα από την αποδοχή αυτής της διαδικασίας, γινόμαστε πιο αυθεντικοί, πιο συνειδητοποιημένοι και πιο συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας. Οι δυσκολίες των μεταβατικών φάσεων δεν είναι εμπόδια, αλλά βήματα προς την αυτοβελτίωση. Η ισορροπία δεν είναι ένας στατικός προορισμός αλλά μια δυναμική κατάσταση που συνεχώς μεταβάλλεται καθώς εμείς μεγαλώνουμε και αλλάζουμε.
Έχετε βιώσει κι εσείς στιγμές όπου νιώσατε εκτός ισορροπίας, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσετε αργότερα ότι ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης διαδικασίας εξέλιξης; Αν ναι, τότε ήδη γνωρίζετε ότι αυτές οι στιγμές είναι στην πραγματικότητα δώρα. Δώρα που μας βοηθούν να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και να γίνουμε η πιο αυθεντική εκδοχή του εαυτού μας.
Αιμιλία Καβελλάρη
Θεραπεύτρια Ψυχικής Υγείας
Αν νιώθεις ότι θέλεις στήριξη για να φροντίσεις τον εαυτό σου, να αποδεχτείς τα συναισθήματά σου, να ξεμπλοκάρεις, να αφήσεις πίσω ότι δεν σε εξυπηρετεί πλέον, να επιτρέψεις στον εαυτό σου να έχει ανάγκες, να μπορέσεις να εκπληρώσεις τα όνειρά σου και ταυτόχρονα να ενδυναμώσεις τη σχέση σου με τους δικούς σου ανθρώπους, σε περιμένουμε στην παρέα μας στα προσεχή εργαστήρια/ σεμινάρια. Εναλλακτικά μπορείς να επιλέξεις ατομικές συνεδρίες για την προσωπική σου εξέλιξη & συναισθηματική απελευθέρωση.
Αιμιλία Καβελλάρη
Θεραπεύτρια Ψυχικής Υγείας
Ατομικές Συνεδρίες & Ομαδικά Εργαστήρια/ Σεμινάρια